Witkacy - reprodukcje

FAQ

Potrzebujesz pomocy?
Witkacy - reprodukcje

Uwaga!
Finalny produkt nie będzie zawierał znaku wodnego bluecanvas, w prawym dolnym rogu każdej realizacji zostanie umieszczona informacja o właścicielu oryginału dzieła oraz jego tytuł i rok wykonania.

Opis reprodukcji

Stanisław Ignacy Witkiewicz – Witkacy (1885-1939)
wł. Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku
Portret Ludwika de Laveaux, I 1929

 

 

Wszys...

Uwaga!
Finalny produkt nie będzie zawierał znaku wodnego bluecanvas, w prawym dolnym rogu każdej realizacji zostanie umieszczona informacja o właścicielu oryginału dzieła oraz jego tytuł i rok wykonania.

Opis reprodukcji

Stanisław Ignacy Witkiewicz – Witkacy (1885-1939)
wł. Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku
Portret Ludwika de Laveaux, I 1929

 

 

Wszystkie dzieła mogą być zamówione jako fototapeta, obraz na dibondzie, PCV i na pleksi, plakat oraz jako naklejka magnetyczna (np. na lodówkę), ścienna i klasyczna (np. na laptopa). Nie ma możliwości zamówienia wydruku reprodukcji Witkacego jako obraz na płótnie.

Na mocy współpracy z Muzeum Pomorza Środkowego, Bluecanvas.pl jest jedynym autoryzowanym portalem oferującym reprodukcje dzieł Witkacego, pochodzących z kolekcji słupskiego muzeum.

Prezentujemy dzieła, od których rozpoczęła się historia słupskiej kolekcji prac malarskich i rysunkowych Stanisława Ignacego Witkiewicza. Aż trudno uwierzyć, że w 1965 roku za jeden portret płacono 1.500 złotych, czyli tyle, ile zarabiał historyk sztuki startujący w zawodzie muzealnika.

Wszystkie wtedy kupione prace, czyli 109 portretów i 1 kompozycja, pochodziły z kolekcji Teodora Białynickiego-Biruli – lekarza, malarza-amatora, przyjaciela Witkacego. Na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych w gościnnym zakopiańskim domu Teodora i jego żony Heleny organizowane były spotkania towarzyskie. Jednym ze stałych punktów tych wieczorów było portretowanie przez Witkacego wybranych gości. Podczas jednej „orgietki” czy „papojki” mogło powstać nawet i kilkanaście wizerunków.

Rok 1966

W 1966 roku muzeum kupiło zaledwie jedną pracę, ale za to bardzo ważną – niewielki dwustronny obrazek przedstawiający autoportret, na odwrocie którego znajduje się widok Wawelu. Obraz pochodził z kolekcji Teodora Białynickiego-Biruli. Słupski autoportret to najwcześniejszy znany wizerunek własny artysty.

Lata 1970-1979

W latach siedemdziesiątych przybyło ponad 60 dzieł, w tym „Portret Jadwigi Netzel” – najpóźniejsza praca w zbiorach słupskich, a zarazem jedna z ostatnich Witkacego, wykonana w połowie sierpnia 1939 roku. Z kolei „Portret mężczyzny” z 1917 roku to pierwsza w słupskiej kolekcji praca z okresu rosyjskiego.

Muzeum kupiło też prace z innych dużych zakopiańskich kolekcji, między innymi autoportret oraz „Portret Neny Stachurskiej” z kolekcji Modesty Zwolińskiej – siostry Neny, która była bliską przyjaciółką artysty.

Pierwsze rysunki ołówkiem trafiły do Słupska dzięki zakupowi z kolekcji Józefa Głogowskiego – inżyniera i fotografa związanego z Witkacym. To jego aparatowi zawdzięczamy utrwalenie szeregu słynnych „min”.

Od Włodzimierza Nawrockiego muzeum kupiło 40 prac, głównie podobizn jego i jego rodziny. Włodzimierz Nawrocki był dentystą Witkacego, któremu pacjent portretami płacił za leczenie zębów. Z jego zbiorów pochodziła też duża kompozycja z okresu formistycznego – „Jowisz zmieniający się w byka”.

Lata 1980-1989

W latach osiemdziesiątych kupiono mniej dzieł – i to nie tylko z uwagi na ich wzrastające ceny. Muzeum, mając już kolekcję liczącą ponad 170 prac, każdą kolejną wybierało głównie pod kątem uzupełnienia zbioru.

W tym czasie pozyskano między innymi wczesne prace olejne, „Pejzaż australijski” oraz portrety osób związanych z Witkacym: aktorki Ireny Solskiej (z którą w młodości romansował – literacką wersję tego związku przedstawił w powieści „622 upadki Bunga, czyli demoniczna kobieta”) oraz filozofa Hansa Corneliusa (któego pracami interesował się w młodości, i z którym korespondował).

Lata 1990-1999

W tym czasie do zbiorów trafiły dwie pierwsze prace z kolekcji Jana Leszczyńskiego – filozofa, przyjaciela artysty i jednego z pierwszych edytorów jego dzieł.

Udało się też kupić pierwszy w historii kolekcji portret jednego z członków rodziny Witkacego – jego stryjecznej siosrty Marii Witkiewiczówny. Nigdy wcześniej nawet nie oferowano muzeum wizerunku kogoś z rodzinnego kręgu atysty.

Lata 2000-2009

Wśród nabytków z tego czasu wymienić trzeba przede wszystkim zakup 14 prac z kolekcji Jana Leszczyńskiego; razem z portretami kupiono ponadto zespół archiwaliów obejmujący między innymi rękopisy Witkacego.

Do zbiorów trafił też „Portret Marcelego Staroniewicza” (lekarza, aktora w zakopiańskim teatrze formistycznym) wykonany wspólnie przez Witkacego i przez Teodora Białynickiego-Birulę.

Od roku 2010

Szczególnym rokiem dla kolekcji był 2011 – wtedy to Maciej Witkiewicz, stryjeczny wnuk Witkacego, podarował Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku kilka dzieł pochodzących z Witkiewiczówki na Antałówce. Były wśród nich węglowe portrety rodziców: Stanisława Witkiewicza i Marii z Pietrzkiewiczów.

W 2013 roku zakupiono „Portret Marii Zielińskiej” – wcześniej nieznany nawet witkacologom.

ROZWIŃ

Witkacy - reprodukcje 

na stronę
Pokazuje 235 - 248 z 248 elementów
Pokazuje 235 - 248 z 248 elementów